سلام بر جناب حسینی برادر گرامیم .این گروه را ( راستی !یادتان رفته تابلویش را به آزادراه بچرخانید!!! ) دوست دارم چون یاد روزگار شیرین وبلاگ نویسی را همراه دارد !شما عزیزهم از کنار گنبد گیتی ودرسایه سار درختان سیب ما را بدجور صیانت میکنید و دنبال قصور و تقصیرِ قاصر و مقصر! در شهر قنات !و قنوت! و قناعت! میگردید جانا !
همچنانکه نوشتم قصدم اصلاح است و نه تخریب !امیدوارم این دردنامه را همه استانها ببینند و سرگردانی سردفتران ودفتریاران بین یاس و امیدبرای گشایش در مهمانسرایی در یک مسافرت کوتاه را پایان دهند و سایه ی "شاید جور نشود "به اطمینان از داشتن آن مامن و پناه وجور شدن در کوتاهترین فرصت بدل شود! چرا که مهمانسراها با بودجه و هدف خدمت‌رسانی به سردفتران و خانواده‌های درجه‌یک آنان ایجاد شده‌اند. اولویت قانونی و اخلاقی با خودِ سردفتران است و اگر ظرفیت تکمیل باشد ، امکان واگذاری به همراهانِ غیرسردفتر نباید وجود داشته باشد در مواردی که فرمودید ( بهترین پاسخ محترمانه این است:به‌دلیل تکمیل ظرفیت و رعایت اولویت سردفتران، امکان رزرو برای همراهان!!! محترم فراهم نیست) بازهم جسارتم را ببخشید و ببخشایند مقامات محترم کانونهای استانی که مهمانسراها را مدیریت میکنند و نوشته های این حقیر را از سر لطف میخوانند:
مهمانسرایی که با نام همکاران ساخته شده، اگر به پولِ مسافرِ گذری دل ببندد اما برای همان همکاران جایی نداشته باشد، فلسفه‌ٔ وجودی‌اش را فروخته است؛ نه مهمانخانه است و نه پناه و مامن سردفتر ودفتریار .تا والسلام بعدی والسلام !❤️🙏