زندگی روزمره سردفتران،مسئولیت و صبر در "سراب فریبنده "۱"

سردفتری برای بسیاری از تازه‌واردان با رؤیای ثبات و آینده‌ای امن آغاز می‌شود، اما تجربه ما نشان می‌دهد این حرفه بیش از آنکه پایان دغدغه‌ها باشد، آغاز مسیری طولانی از صبر، فرسایش و انتظار است.
تورم، هزینه‌های فزاینده دفاتر، ناترازی دخل و خرج و تغییرات مداوم بخشنامه ها آرامش شغلی را به هدفی دور و زمان‌بر تبدیل کرده است. آنچه در نگاه بیرونی "جایگاه" به نظر می‌رسد، در عمل با پاسخگویی به مسئولیت‌های سنگین وسامانه‌های ناپایدار و نابسامان همراه است.
با این همه، سردفتری هنوز بر مدار صداقت و تعهد می چرخد و با قلم هایی که همچنان ثبت میکنند و اعتماد عمومی را زنده نگاه می‌دارند،در حرکت است.

ششم دی‌ماه، روز کاتب بالعدل، گرامی باد.

پ.ن:۱-سراب فریبنده نام وبلاگ موسس محترم جامعه مجازی سید علیرضا طباطبایی بافقی می باشد

جشن گمشده سردفتران ودفتریاران درسال۱۴۰۴

☑️ جشن گمشده سردفتران ودفتریاران درسال۱۴۰۴

☑️سردفتران و دفتریاران نه زیاده‌خواه‌اند و نه دنبال زر و زور.فقط مکلف‌اند و مأمور، بار امانت مردم و حاکمیت را بر دوش می‌کشند و چشم به دست قانونگذاران دارند تا چراغ دفاترشان روشن بماند. حقشان نامگذاری روزی در تقویم بود، دویست و هشتاد و دومین روز سال ملهم از آیه ۲۸۲ سوره بقره، که پس از یک قرن انتظار، بالاخره از یکم تا ششم دیماه با عنوان "روز و هفته سردفتر و دفاتر اسناد رسمی"در تقویم اصناف کشورمان تصویب شد.

امسال اما، حقمان دوباره دود شد رفت هوا! هیأت مدیره کانون‌ها و کمیته‌های مختلف در حال تدارک جشن و برنامه‌های ششم دیماه بودند،که سازمان ثبت با عدم اجازه دسترسی به بودجه کانون‌ها، جشن‌ها و برنامه‌های ملی ششم دیماه رابه لغو و عدم برگزاری کشاند انگار نه انگار یک قرن انتظار برای این" یک روز "کشیده شد!

قدیم و جدید، همه سردفتران و دفتریاران با دلخوری و کمی طنز تلخ نگاه می‌کنند،روزی که حق طبیعی و کوچکشان برای دیده شدن جایگاه متعهدانه شان بود، به دلیل موانع اداری و محدودیت بودجه، به یادآوری مشکلات این حرفه بدل شد. چراغ دفاتر روشن می‌ماند، اما جشن ما درسایه تصمیمات اداری فرادستی،کمرنگ و محدود نه ،بلکه گم شد !!!
☑️هدایت اله رستگار سردفتر۷۵قم