عضو کمیسیون حقوقی و قضایی مجلس :احیاء مجلس سنا راهکار تحول در قانونگزاری(بخش اول)
هرچند زندهیاد دکتر طاهره صفارزاده – شاعر، محقق، مترجم و خادمالقرآن – در اسفند ۱۳۹۳ در کتاب جلوههای جهانی نقادانه و معترضانه چنین سرود که: ما قهرمان همایشها هستیم، قهرمان خوشخرجیها... هنر همایش شایعترین هنر جهان است، اما برترین هنر ای انسان در سراسر دنیا هنر توست. همچنان کاربرد و جلوۀ جهانی خواهد داشت؛ اما نباید از انصاف گذشت و اذعان ننمود که ارائه و طرح پارهای نظریات و سخنان علمی و اساسی در برخی همایشها، از سوی فرهیختگان، ارزش، شکوه و غنای یک همایش را صدچندان میکند. بهویژه اگر برگزاری یک همایش بدون اتکا به بیتالمال بوده و با بودجۀ غیردولتی برگزار شود، مسأله بسیار متفاوت خواهد بود. شاید اگر شادروان دکتر صفارزاده زنده میبود و آنچه در چنین همایشهایی مطرح میگردید با ایشان در میان گذاشته میشد، این شعر نو را تخصیص میزد یا حداقل استثنایی برای برخی همایشها قائل میشد.
از جمله این همایشهای غیردولتی و بدون اتکا به بودجههای بیتالمال، همایش تکریم جایگاه نهاد سردفتری اسناد رسمی مصادف با میلاد امام حسن عسکری(ع) در تالار بزرگ شهر مقدس قم، شب ششم دیماه ۱۳۹۶ بود.
یکی از مدعوین این همایش،« آقای دکتر محمدجواد فتحی،» نماینده مردم شریف تهران در دورۀ دهم مجلس شورای اسلامی بود که در جمع حقوقدانان و متخصصین حقوق ثبتی به ایراد سخن پرداخت. ایشان در ابتدای سخنانش دلسوزانه از مدعوین خواست نسبت به سخنانش از نگاههای مرسوم سیاسی بپرهیزند و به جای تکیه بر «من قال» به «ما قال» توجه کنند. چراکه اگر هدف رسیدن به تکامل و سرمنزل مقصود، و آنچه مدنظر امام راحل(ره) و مقام معظم رهبری بوده و هست باشد، باید فراتر از نگرشهای سیاسی مرسوم اصلاحطلبانه و اصولگرایانه، مسائل را بررسی کرد و فرهیختگان هر آنچه که میتواند شاهبیت یک غزل برای اصلاح یک انحراف یا فساد باشد را دریغ نکنند.
-سخنان دکتر محمدجواد فتحی: این نماینده دورۀ دهم مجلس شورای اسلامی در این همایش گفت: «در این ۳۶، ۷ یا ۸ سال بعد از انقلاب، همیشه گفتهایم که در شرایط خاصی قرار داریم! در شرایط بحرانی هستیم! اما در واقع، شرایط امروز ما شرایطی است که در سختترین روزهای جنگ تحمیلی هم تجربه نشده است. شرایطی خاص که اگر متوجهش نباشیم و به دنبال اصلاح وضع کشور نباشیم، خدای نکرده آسیب زیادی خواهیم دید. از آنجا که برای خلق شدن، از روز ازل تا همین ۵۰-۶۰-۷۰ سال اخیر که ما به دنیا آمدیم، در صف بودیم تا وارد این عالم مادی شویم، و اعتقادمان هم این است که چند صباحی اینجا بهعنوان یک مسافر به دنبال تحصیل کمال و رقمزدن یک حیات طیبه ابدی هستیم، دیر یا زود باید رخت سفر بست و رفت! خداوند این توفیق را به ما داد (این را با همه اعتقادم عرض میکنم) که در زمانی این حیات برای ما رقم خورد که مصادف شد با حیات بزرگمردی مثل امام راحل که یک حکومت شیعی را رقم زد و این توفیق را برای ما ایجاد کرد که در یک حکومت شیعی عمر بگذرانیم. اما چرا بعد از ۳۸ یا ۳۹ سال، هرچه نگاه میکنیم میبینیم که گرفتاریها، مشکلات و دردسرهایی هست که نمیتوانیم از آنها رهایی پیدا کنیم؟ واقعاً علتش کجاست؟ مشکل چیست؟ یک بخش مهمی از این مشکلات ناشی از قانون اساسیای است که در سال ۱۳۵۸ با تفکر انقلابیون بزرگ تدوین شد؛ انقلابیونی که یک تجسم صحیحی از حکومتداری نداشتند. بعدش هم ما فکر کردیم این یک متن مقدس است! حتی وقتی میخواهیم این قانون اساسی را نقد کنیم با تهمتها و ناملایماتی مواجه میشویم. اما واقعاً یک جامعهای که در آن ۱۵ میلیون پرونده در دادگستریاش وجود دارد، آمار طلاق، آمار اعتیاد و بسیاری از آسیبهای اجتماعی دیگر غیرقابل تحمل است، من هرچه نگاه میکنم میبینم ریشه عمدۀ آن از برخی اصول قانون اساسی است. در عمر ۲۳۰ سالۀ ایالات متحده امریکا، ۲۶ یا ۲۷ بار قانون اساسی آن کشور اصلاح شده! بالاخره یک متن، نوشتۀ یک عده است! متراوش از اذهان بشر است! یک متن مقدس نبوده که روی آن تعصب به خرج دهند.»
-اعترافات یک نماینده :نمایندۀ مردم تهران در مجلس دهم یادآوری کرد: «من شاید پشیمانترین نمایندۀ مجلس دهم هستم. از هفته اولی که وارد مجلس شدم احساس کردم مثل این ساعتهای روزشمار پروژهها، هر روز بر گناهان ما اضافه میشود. حقالناسی که گردن ما میآید و کاری که باید بکنیم و نمیتوانیم انجام دهیم، واقعاً استرس و اضطرابی به من وارد میکرد که خیلی شبها خواب را بر چشمانم حرام میکرد و الان هم ادامه دارد متأسفانه! مجلسی که به تعبیر حضرت امام باید عصاره فضائل ملت باشد، با تفکر انقلابیونی که در اول انقلاب آمدند و مجلس سنا را – به علت وابستگی و نوکری برای شاه – حذف کردند، به این نتیجه رسیدند که ما فقط به یک مجلس نیاز داریم و آن هم مجلس شورای ملی است! اسلامی که ای کاش تغییر نام پیدا نمیکرد! ای کاش از اسلام مایه نمیگذاشتیم و خسارت به اسلام وارد نمیکردیم بااین اسم اسلامی!»
-مشکل قانونگذاری:
دکتر فتحی با ذکر حدیثی از حضرت امیر(ع) – که در پاسخ به این سؤال که عدل بهتر است یا جود، فرمودند: جود ظاهری زیبا دارد اما عدل بهتر است چون عدل امور را در مجرای طبیعی خودش قرار میدهد – افزود: «متأسفانه نمایندگانی که از شهرستانها انتخاب میشوند، با مناسبات خاصی از جمله وعده و وعید و پروژههای عمرانی و امثال آن، با نگاههای منطقهای به مجلس راه مییابند؛ در حالیکه وظیفۀ مجلس بهعنوان قوۀ عاقله، تدبیر امور کشور به نحو احسن است. وظیفۀ قوه مقننه، ریلگذاری برای انجام امهات امور کشور است. چرا یکدفعه مملکت با پدیدههایی مثل شاندیز، کاسپین، البرز ایرانیان و آرمان ایرانیان مواجه میشود؟ همه ناشی از ضعف قوانین و مقررات است. یعنی هرجا نابسامانیهای اجتماعی یا معضلی در مملکت رخ میدهد، بدون تعارف پای قانونگذار در میان است. چون آن وظیفهای که بر عهدۀ نمایندگان مجلس گذاشته شده، بعضاً از توانشان خارج است.»
-قانونهای فاسد:
ایشان یادآور شد: «در یک دورۀ مجلس، مصوب کردند که وزارت تعاون میتواند به مؤسسات اعتباری برای انجام کار بانکداری مجوز بدهد. معلوم است که این یک قانون فاسد است! معلوم است که بانکداری یک تخصص است! معلوم است که ۲۰ سال دیگر کار به جایی میرسد که نزدیک به دو میلیون آدم داراییشان بر باد میرود و چهار-پنج هزار میلیارد تومان کسری به وجود میآید! مقصر اصلی، قطعاً قانونگذار است؛ زیرا اگر آن قانون فاسد تصویب نمیشد، این نتیجه هم بر آن مترتب نمیگردید.»...ادامه دارد ...